UNO

Gra UNO, opakowanie

Wstęp i ciekawa historia

Słowo „Uno” będące tytułem gry, w języku hiszpańskim, a także włoskim oznacza „jeden”. UNO zostało wymyślone w 1971 roku przez amerykańskiego fryzjera Merle’a Robbins’a jako wynik sporu z jego synem o zasady gry „Szalone Ósemki”. Po sukcesie jakim okazała się ta gra wśród jego rodziny i przyjaciół, zlecił on wyprodukowanie 5 tysięcy egzemplarzy, które początkowo sprzedawał w swoim zakładzie fryzjerskim. W 1981 roku Merle sprzedał prawa do gry za 50 tysięcy dolarów oraz dodatkowo 10 centów za każdą sprzedaną sztukę. Dzięki przejęciu przez światowego giganta – firmę Mattel, gra pojawiła się w 80 krajach w łącznej liczbie 151 milionów egzemplarzy 😯

Liczba graczy: 2-10
Wiek: 8+
Czas rundy: 10-20 minut
Koszt: ok. 20 zł


Cel gry

Celem gry jest uzyskanie 500 punktów przez gracza lub drużynę. Gracz otrzymuje punkty, gdy pozbędzie się kart jako pierwszy i są one obliczane na podstawie kart, które pozostały w rękach przeciwników.

Skład talii (112 kart):

  • karty z cyframi od 0 do 9 koloru niebieskiego, czerwonego, zielonego oraz żółtego
  • 8 kart “weź dwie” – jeżeli osoba użyje tej karty, następny gracz dobiera dwie karty ze stosu losowania i traci kolejkę
  • 8 kart odwrócenia kierunku gry (oznaczone dwoma strzałkami)
  • 4 dzikie karty “wybierz kolor” – wyłożenie tej karty sprawia, że decydujemy jaki kolor karty ma wyłożyć następny gracz
  • 4 dzikie karty “wybierz kolor + weź cztery” – oprócz możliwości wyboru koloru od jakiego będzie kontynuowana gra, następny gracz musi wziąć z talii 4 karty, jednocześnie nie wykładając żadnej. Zmiana koloru dotyczy kolejnego gracza
  • 8 kart “postój” (oznaczone symbolem przekreślonego kółka) – jej działanie to utrata kolejki przez następnego gracza
  • 3 dzikie karty “zadanie specjalne”. Jest to pusta karta, na której przed rozpoczęciem rozgrywki można napisać dowolną własną zasadę. Najlepiej zrobić to ołówkiem co pozwoli na zmienianie zapisanych zasad przed każdą rozgrywką. Gracz zagrywający tę kartę wybiera kolor od którego kontynuowana jest gra
  • 1 dzika karta przetasowania kart z ręki. Ta karta umożliwia zebranie kart od wszystkich graczy, przetasowanie ich i rozdanie po równo wszystkich graczom.
UNO, wszystkie rodzaje kart


Rozgrywka

Każdy gracz otrzymuje po 7 kart, pozostałe położone są na stole w zakrytym stosie. Pierwszą kartę ze stosu należy odwrócić i położyć na środku, tak by była widoczna dla wszystkich. Grę rozpoczyna osoba po lewej stronie od rozdającego, ma ona za zadanie dobrać kartę odpowiadającą tej na stole kolorem, numerem lub symbolem i położyć ją na stosie rozgrywki. Następny gracz dobiera kartę do tej wyłożonej przez poprzedniego i tak dalej. Należy zaznaczyć, że dzikie karty (poza kartą “wybierz kolor + weź 4”) zawsze pasują, więc mogą być położone na wszystko. Jeśli gracz nie może dopasować karty, dobiera ją z talii, jeśli dobrana karta pasuje może ją wyłożyć od razu w tej samej kolejce, w przeciwnym razie, dodaje kartę do swojej puli.

Koniec rozdania

W momencie, gdy któryś z graczy wyłoży przedostatnią kartę, musi powiedzieć „UNO!”, jest to ostrzeżenie dla graczy, że w następnej kolejce może on zakończyć rundę, a tym samym ją wygrać. Jeśli tego nie zrobi i inni gracze to zauważą –  za karę będzie musiał dobrać 2 karty z kupki. Jeżeli stos losowania zostanie wyczerpany zanim któryś z graczy pozbędzie się wszystkich kart, tworzymy nową talię poprzez potasowanie stosu rozgrywki (pozostawiając kartę będącą na wierzchu). Runda kończy się, kiedy jeden z graczy wyłoży ostatnią kartę. Jeżeli ostatnią wyłożoną kartą jest “weź dwie” lub “wybierz kolor + weź 4”, następny gracz bierze odpowiednio 2 lub 4 karty. Karty te liczą się do wyniku. Wygrany otrzymuje punkty za wszystkie karty, które pozostały w ręku pozostałych graczy według następujących zasad:

  • karty od 0 do 9 są punktowane według cyfry na karcie
  • karty specjalne są punktowane po 20 punktów każda
  • “wybierz kolor” oraz “wybierz kolor + weź cztery” mają wartość 50
  • “zamiana kart” i “zadanie specjalne” punktowane są po 40

Punkty z kolejnych rozdań są sumowane, a gra kontynuowana jest do momentu, kiedy gracz bądź drużyna zbierze ich 500.

UNO, przykładowa rozgrywka


Przydatne zasady, o których nie wszyscy wiedzą

  • możesz dopasowywać karty nie tylko cyfrą czy kolorem, ale także symbolem (np. na kartę postoju można położyć kartę postoju innego koloru)
  • dzika karta “wybierz kolor + weź 4” może być położona tylko, jeśli nie posiadamy karty pasującej kolorem
  • po wyłożeniu kart “weź dwie”, “wybierz kolor + weź cztery” lub karty postoju, następny gracz nie może wyłożyć karty z tym samym symbolem i tym samym uniknąć pobierania kart – zawsze traci kolejkę oraz musi zebrać daną ilość kart.
  • możesz pasować – jeśli posiadasz pasującą kartę, ale nie chcesz jej wyłożyć, możesz zamiast tego dobrać kartę ze stosu losowania


Plusy:

  • proste i łatwe w wytłumaczeniu zasady
  • stosunkowo niski koszt
  • intuicyjny wygląd kart, dzięki czemu nawet dziecko jest w stanie szybko skojarzyć jak działa każda z nich
  • mnóstwo zwrotów akcji. Wymawiając hiszpańskie „jeden” wcale nie jesteśmy pewni wygranej


Minusy:

  • jakość kart nie jest najlepsza, ale za taką cenę nie można raczej oczekiwać w tej kwestii wiele


Podsumowując UNO jest grą wciągającą, która nie nudzi się tak szybko jak mogłoby się wydawać, a jednocześnie prostą. Podczas rozgrywki czas „leci jak z bicza strzelił”. Przygotowanie do gry nie zajmuje długo, a ze względu na prostotę, wprowadzenie nowej osoby, która nigdy wcześniej nie miała z nią do czynienia jest niezwykle szybkie. Gra uczy pokory i spostrzegawczości, rozwija niewerbalną komunikację między graczami, szczególnie kiedy jednemu z graczy pozostanie ostatnia karta i reszta konsoliduje się aby, nie dopuścić do jej wygranej. Dzięki kartom “zadanie specjalne” rozgrywka może być także śmieszna. Można na nich napisać cokolwiek np. “Zaśpiewaj Zostawcie Titanica, w przeciwnym razie dobierz 4 karty” 😂 albo “Jeśli pozwolisz, aby osoba po Twojej lewej narysowała Ci coś na twarzy flamastrem, możesz pozbyć się dowolnych dwóch kart”. Miłej zabawy! 😀



1 comment

  1. Super recenzja! Znam świetną grę karcianą, która może Wam się spodobać. Mam na myśli COLOFOX! Może by tak recenzja? 😀

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *